ومخالفت طريقت وسنّت رسول خدا نمايد پس او كذّاب است و قرآن تكذيب او كند ، وهرگاه بينى كسى را كه ذكر محبّت خدا مىكند ومىرقصد ونعره مىزند و بيهوش مىافتد پس شك مكن در اينكه او نمىداندكه چه چيز است محبّت خدا ، ودستك زدن ونعره كردن و بيهوش افتادن ، او نيست مگر به واسطهء اينكه تصوّر كرده است در نفس زشت خود صورت زيباى معشوق را ، و آن را خدا نام كرده ازجهل ونادانىوخباثت وزشتى كه در باطن اوست ، پس دستك زند و بيهوش افتد به ياد آن صورتى كه تصوّر نموده ، وبسا باشد كه به بينى كه پر شده باشد از منى تنبان آن محب‌نزدِ بيهوش افتادنش ، واحمقان عوام درحوالى او پرساخته‌اند آستينهاى خود را از اشك چشم ، از رقّتى كه ايشان را از حال آن محب حاصل شده « 1 » تمام شد كلام زمخشرى . وعالم عارف كاشانى مرحوم ملّا محسن فيض در كتاب « وافى » و « بشارة الشيعة » ذم‌ّوافى شافىاز براى صوفى نموده پس در « وافى » نزد ذكر آيهء شريفه ( ادْعُوا رَبّكُمْ تَضَرُّعاً وخِفْيَة « 2 » ) به اين مضمون فرموده‌كه دراين آيه دلالت است بر كراهت آنچه متصوّفه مىكنند ، از بلند كردن صداها

--> ( 1 ) - تفسير كشاف : 1 / 353 . ( 2 ) - سورهء اعراف : 55 .